Le Grand Depart

Zondag 21 augustus, de ochtend begint al vroeg en flink luidruchtig! Om zeven uur galmde de Lawineboys al door het huis: Sex met die Kale!! Tijdens het ontbijt van half 9 zat er nu ineens niet 1 kale man, maar 4 kale mannen aan tafel (sorry Dick)!! Er moest van de Wegkapitein flink gestapeld worden, voor vele lastig, want het diner van gisteravond zat nog hoog (spinaziesoep, bonen, aardappelen, rollade en een heerlijk toetje).

Op het programma stond vandaag een lekker rustig ritje van 60 km met 2 kleine colletjes. Maar de wegkapitein vond ons zo lekker stapelen, dat hij van mening was, dat we wel iets meer aan konden vandaag, ff nog een ommetje erbij naar Thonon, daar lekker eten met een prachtig uitzicht op het meer! Uiteindelijk werden het 100 km met 1600 hm!

Om 10 uur stond iedereen startklaar, met uitzondering van de Wegkapitein, die nog even naar het dorp was, want hij moest zo nodig nog even pinnen. Hijgend en al bezweet kwam hij terug, wat een teken was dat het een warme en zware dag zou worden. Het eerste deel van de etappe werd in gesloten peloton gereden tot de voet van de Grand Taillet (beklimming van 7 km met continu 10% stijging). Penningmeester Michel heeft nog niets geleerd van zijn les van vorig jaar en ging er weer als een haas met de kas vandoor. Halverwege de beklimming was hij echter totaal uitgeput en zat langs de kant van de weg, en zei : ik wacht even op de rest. Stephan en Karin die vervolgens de kop overnamen kwamen als eerste boven, waarbij ze gelijk op de foto moesten met een aantal Franse toeristen. 3 minuten later volgde Robert-Jan en Peter, kopman Koos kwam binnen op 7 minuten, wat een hele prestatie is. Ria die begeleid werd door Marcel (of was het andersom) volgde op 15 minuten en daarna kwam er even niets. Gelukkig had Michel zich over Huub ontfermd die al kotsend boven kwam en uitriep: onverantwoord!! Het tweede deel van de etappe moest worden afgedaald. Voor iedereen een makkie, behalve  voor Peter die afdaalt als een  “oude dameskapper” met zijn supersnelle nieuwe fiets.

In de tweede beklimming naar de Col du Corbier (beklimming van 5 km) gingen bij Stephan en Marcel alle remmen los en scheurde gelijk het hele peloton uit elkaar. Marcel won uiteindelijk de sprint voor Stephan, die dacht ik pak je later nog wel vandaag. Karin volgde strak op 3 minuten. Vijf minuten daarna Michel toen Robert-Jan, daarna Peter en vervolgens Koos. De temperatuur was inmiddels gestegen tot 36 graden, dus dit maakte de klim extra zwaar. Een halfuur later volgde Ria, die Huub begeleide naar de top, die gelijk aan het zuurstofapparaat kon. De warmte was hem te veel geworden. Boven op de col even lekker bijgetankt om vervolgens af te dalen en de weg te vervolgen naar Thonon, waar de wegkapitein een restaurant had gereserveerd. Helaas kwamen we door al de kettingen die eraf liepen en het overige oponthoud te laat aan bij het restaurant, die ons alleen nog maar van groene sla wilde voorzien. Aangezien we geen konijnen zijn, stonden we maar op om uiteindelijk bij broodje van Kootje terecht te komen.

De terugweg van Thonon naar Morzine is ongeveer 30 km vals plat. 15 km voor het einde kneep Huub in de remmen en kon zijn weg niet meer vervolgen, wegens krampverschijnselen. Na overleg tussen de ploegleider en de wegkapitein liet het peloton de hulpeloze Huub tezamen met BHV’er Ria achter aan de kant van de weg met de mededeling dat we hun in de loop van de avond wel op zouden halen.

Het slot van de etappe ging in een moordend tempo. Al snel ontstond er een kopgroep van vier man waaronder Marcel, Michel, Robert-Jan en Stephan. Koos, Peter en Karin daar achter. 7 km voor de finish moest ook Robert-Jan lossen, die vervolgens in een sjasspatat tussen de kopgroep en het peloton terecht kwam. De aankomst was bergop, dit was nog even een smerig klimmetje met een stijgingspercentage van 15%. De etappewinst  ging uiteindelijk naar Stephan, die nog wat had recht te zetten van eerder die dag. Daarna volgde Karin, Peter en Koos. Na een halfuur kwamen we er bij de borrel achter dat Robert-Jan nog niet binnen was. Deze boskabouter was natuurlijk weer te ver doorgereden en ergens in het bos terecht gekomen. Na wat hulpseinen kon hij uiteindelijk binnen worden geloosd. Michel onze meesterknecht voor vandaag, heeft vervolgens Huub en Ria opgehaald. Ik denk dat er vanavond nog een fiets op marktplaats wordt gezet. Morgen staat de monsterrit naar Col de Pierre Carrée op het programma. Compleet foto-overzicht: https://picasaweb.google.com/114254790470204993052/Zondag21Augustus2011?authuser=0&feat=directlink

Routedetails: https://connect.garmin.com/activity/108343757

Reacties zijn gesloten.