The Day After

Eigenlijk weet ik niet goed waar ik mee moet gaan beginnen, aangezien er vandaag zoveel is gebeurd. Volgens het tourboek stond er vandaag een relatief kort ritje op het programma. Als eerste stond de Col D´Encranaz op het programma (een klim van 8 km) Van te voren was de stemming in het peloton dusdanig, na de zeer intensieve koninginnenrit, dat de eerste col van die dag “rustig” opgereden zou worden. Na twee bochten was het echter weer raak en werd het volledige peloton uit elkaar gescheurd.

Belofterenner Dick nam gelijk de kop en trok een rookgordijn op voor het volledige peloton. Na 1 km was de rangorde echter weer gecorrigeerd en ging wegkapitein Marcel er weer als een haas vandoor met in zijn wiel Stephan. Halverwege de klim had Marcel zijn voorsprong uitgebouwd tot 250 meter, echter Stephan wist dat het moeilijke gedeelte toen nog moest komen. In 2 km reed hij het gat weer dicht en nam de kop over. Een paar honderd meter voor de finish werd de onderlinge afspraak gemaakt dat de winstpremie van die dag onderling verdeeld zou worden en Stephan arriveerde als eerste op de D´Encranaz.

Op 4 minuten volgde Michel wat op zich ook een bijzonder goede prestatie is. Jos, Karin en Dick volgde vervolgens op vijf minuten. (Jos een wiellengte voor op Dick). In het algemeen klassement weinig veranderingen derhalve. Kopman Koos arriveerde achter de bus aangezien hij een aantal keer een telefoontje kreeg van een anonieme beller. Nieuwsgierig als hij was stopte hij in beklimming omdat hij dacht dat het zijn Beppie wel eens kon wezen. Ook Huub en Ria arriveerden even later keurig binnen de tijdslimiet. Het was achteraf gezien toch een smerig klimmetje met regelmatig stijgingspercentages van boven de 10%. Boven op de top werd er door Kopman Koos nog een toost uitgebracht die werd omgedoopt tot de KOKA toost.

Daarna volgde eerst nog een afdaling om vervolgen in gesloten peloton te klimmen naar Les Gets. In de afdaling naar Morzine volgde nog enig oponthoud, aangezien we midden in een circus karavaan terecht kwamen. Met luid getoeter en door een uitzinnige menigte werden we als circusartiesten binnengehaald in Morzine. Vooral Dick en Jos alias Bassie en Adriaan trokken veel aandacht. In ons favoriete restaurant La Flamme werd er weer een heerlijke pasta maaltijd genuttigd, als voorbereiding van de klim naar de Col de Joux Verte.

Na de lunch vertrok het peloton met zeven man en een kopvrouw richting Col de Joux Verte die via het geitendorp dat naar Avoriaz gaat. Vooraf was besloten dat dit met een gesloten peloton gereden zou worden ter nagedachtenis aan onze fietsvriend Jan-Willem die twee weken geleden overleed en hier graag bij had willen zijn. Vijf km voor de top bereikte we het geitendorp, wat in de zomermaanden een hele attractie is. Dit keer was het de beurt aan Kopman Koos, die onder luid applaus door de vele toeristen werd binnengehaald. Ook de nieuwkomers Jos en Dick keken hun ogen uit in het geitendorp en lieten zich gewillig fotograferen door de diverse toeristen. Vanaf het geitendorp was het nog ongeveer 4 km tot de top. Kopman Koos was terwijl de overige renners stonden te genieten van de belangstelling, uit het peloton geglipt en had zodoende een voorsprong opgebouwd van enkele honderden meters. Het jagende peloton deed er alles aan om het gat dicht te rijden. Plotseling kwam de tourwagen met de muppets erin voorbij. Materiaalman Henk deed net of hij druk doende was om aan de fiets van Kopman Koos te sleutelen en zo werd Koos een kilometer meegenomen door de tourauto, waarbij hij het risico nam om uit de koers te worden genomen.

500 meter voor de top werd door Stephan aan Dick het sein code groen gegeven, wat betekende dat hij vanaf dit punt vol de sprint kon aangaan. Dit was die morgen onderling afgesproken om de dagprijs in de wacht te slepen. Dick (kon) reageerde echter niet, waardoor Karin aan Stephan vroeg, wat code groen inhield en vervolgens de sprint inzette. Karin arriveerde uiteindelijk als eerste de top en schreef de etappewinst op haar naam. Boven op de top hebben we Jan-Willem herdacht en zijn naam in het asfalt gespoten. Daarna volgde de afdaling vanaf Avoriaz via de hoofdweg naar Morzine. Aangekomen in Morzine zijn we gelijk de kroeg ingedoken om deze dag te evalueren. Ook de muppets hadden zich in ons gezelschap gevoegd. Inmiddels weet heel Morzine wie het RCCT team is en hebben we al een uitnodiging op zak om volgend jaar terug te keren. De bedoeling was dat er 1 “grande bierre” werd genuttigd, maar uiteindelijk liep het volledig uit de hand. De details houden we onder de pet, echter onze “oude dames kapper” was op de weg terug in de afdaling niet meer te temperen. Stephan trok vervolgens voor Peter de sprint aan om de eindspurt (een molshoop van 14% naar het chalet) in de wacht te slepen. Toen bleek dat de motor van Peter door het hoge alcohol promilage volledig was vastgelopen, moest Stephan het zelf maar afmaken. Het peloton kwam net binnen de tijdslimiet binnen echter de kok was al naar huis. Gelukkig waren Huub, Ria en Michel nog in staat om het avondmaal voor ons op te dienen. Morgen is de laatste dag en staat er een alternatieve route op het programma aangezien vier renners om vier uur richting Geneve moeten vertrekken. Voor een gedetaileerde route zie: https://connect.garmin.com/activity/109431328

 Kopman Koos aan de geitemelk. Compleet foto-overzicht: https://picasaweb.google.com/114254790470204993052/Donderdag25Augustus2011?authuser=0&feat=directlink

Reacties zijn gesloten.