De laatste loodjes

De laatste dag van deze fietsweek is afgesloten, dus vandaag ook de laatste nieuwsbrief. Vanwege de turbulente avond van gisteren, was de nieuwsbrief van donderdag niet op tijd klaar en is pas deze morgen op de site geplaatst. Vandaag stonden er nog twee colletjes op het programma, die wij eerder die week van de andere kant hadden beklommen, toen Dick en Jos er nog niet bij waren. Ook reden er twee gastrenners mee in het peloton te weten Henk en Fred alias de muppets.

 

De vermoeidheidsverschijnselen aan het einde van de week was bij diverse renners duidelijk merkbaar in het peloton. Dick deed zijn contactlenzen in terwijl hij net zijn benen ingevet had met Born warmingup, met als gevolg, dat hij wat tranende ogen kreeg. Binnen 1 km ging Ria “Hoogerland” onderuit als schrikreactie van een passerende bus. Gelukkig was er geen prikkeldraad in de buurt. De wegkapitein was snel ter plaatste, nam de situatie op en sprak de woorden: Oh het valt wel mee, je hebt niet eens schaafwonden, terwijl Huub al 112 wilden bellen voor de trauma helikopter. Gelukkig zat ze snel weer op de fiets. 500 meter verder liep de ketting van Robert-Jan eraf. Dat beloofde wat voor deze dag.

In gesloten peloton werd er naar de voet van de Col du Corbier gereden. Daar aangekomen, was de rangorde in het peloton binnen 1 km as usual weer bepaald. Op de top vonden er diverse eindspurts plaats. De mooiste en langste sprint vond plaats tussen Dick en Peter, waarbij Dick in een eerder stadium het gat naar Peter had dicht moeten rijden. Peter trok de sprint aan, maar Dick Cavendish ging erop en erover. Bij binnenkomst van Kopman Koos, werd hij nog even voorbij gesprint door een op holgeslagen Trekfiets waar Huub op zat. Kopman Koos kon dit echter niet waarderen en werd vervolgens opgevangen door de wegkapitein met de woorden: Koos dit was een eitje, waarop Koos op zijn Leids uitsprak: maar dan wel een hard gekookt eitje. Het was achteraf gezien toch een heftig klimmetje voor sommigen met soms stijgingspercentages van boven de 10%. De onderlinge strijd tussen Huub en Ria werd in het voordeel van Huub beslecht, maar Ria spaarde zich voor de volgende Col.

Boven op de top hebben we eerst nog even de KOKA toost uitgebracht om daarna te gaan afdalen richting de Col de Grand Taillet. Vooraf was besloten om in gesloten peloton naar boven te klimmen. Tempobeul Jos hield zich echter niet aan de afspraak en begon gelijk te stampen op de pedalen en had al gauw een gat van 200 meter geslagen. Het peloton was zeer verrast en stuurde gelijk zijn beste renner Marcel erop af, die vervolgens letterlijk met twee vingers in de neus Jos passeerde en zich vervolgens weer liet afzakken. Daarna fietste Stephan het gat dicht en kwam ook nog even met twee vingers in de neus langs, toen Jos geïrriteerd reageerde: jij bent ook niet origineel.  Ook Stephan liet zich weer afzakken naar het peloton. Marcel probeerde nog om Jos te begeleiden naar de top. 2 km voor de top gaf Dick echter het commando aan Stephan om Jos maar uit zijn lijden te verlossen en wederom het gat dicht te rijden en de overwinning op te eisen. En zo geschiedde. Jos was tevreden met zijn podiumplek. De onderlinge strijd tussen Huub en Ria was ditmaal in het voordeel van Ria. De onderlinge stand kwam hierdoor op 1:1. De afdaling vanaf de top van Col de Grand Taillet, was hier en daar toch nog gevaarlijk op sommige plekken. Hierover kan Huub nog meepraten die bijna als een moutainbiker het bos probeerde in te rijden. Vanaf de Gorges richting Morzine brak de strijd volledig los en was de grand finale begonnen. Robert-Jan op zijn vuvuzolo zat er op dat moment al helemaal doorheen en gaf aan dat zijn fiets volgende week op marktplaats te koop komt te staan.  Het peloton met daarin 10 renners had een lichte voorsprong op de achterhoede met daarin de twee muppets en kopman Koos. Vijf minuten daarna denderde er een treintje langs het peloton aangevoerd door de muppets met in hun kielzog kopman Koos. Peter durfde de sprong te maken en reed met 50 km  per uur het gat dicht naar deze kopgroep. De kopgroep kreeg een voorsprong van vijf minuten in totaal, waarna kopvrouw Karin het genoeg vond en assistentie vroeg aan Stephan om het gat weer dicht te rijden. Het gaspedaal werd volledig ingetrapt en de achtervolging werd ingezet. Het duurde even, maar uiteindelijk werd de kopgroep ingerekend door Karin en Stephan, waarbij Karin volle bak de kopgroep voorbij stoof. Kopman Koos sprong direct mee in het wiel. Daarna probeerde Fred nog te ontsnappen en voor de eindoverwinning te gaan. Deze werd echter al snel ingerekend door Stephan, die als een sluipmoordenaar het wiel van Fred had gekozen om hem vervolgens de genadeslag toe te dienen.

Aangekomen in Morzine zijn we gelijk naar onze stamkroeg gereden om een groot bord patat of pizza naar binnen te werken om alle verbrande calorieën van die week weer op peil te brengen. Het was een zeer geslaagde week en uit de reacties op de site hebben we kunnen lezen dat het peloton volgend jaar waarschijnlijk weer groter wordt. Speciale dank gaat uit naar alle renners van deze week en in het bijzonder de wegkapitein, die ons toch maar weer iedere keer veilig thuis bracht! Een ieder die reacties heeft geplaatst op de site bedankt, ze waren soms hartverwarmend en we hebben er erg om moeten lachen. Tot Ziens en wellicht tot volgend jaar. Voor de statistieken: deze week 460 km en 9800 hm gereden. Details van de route: https://connect.garmin.com/activity/109563730 Compleet foto-overzicht: https://picasaweb.google.com/114254790470204993052/Vrijdag26Augustus2011?authuser=0&feat=directlink

Reacties zijn gesloten.