Col d’Ornon en Col La Berarde

 

 

Een traditie bij het ontbijt is wat de wegkapitein Marcel op je bord gooit eet je op. Voor de nieuwkomers was dit wel even wennen.

De toon voor de dag was gelijk gezet. Leny kwam in de gele trui binnen en liet duidelijk weten, dat ze vandaag haar slag wilde slaan. Onze wegkapitein verscheen in een shirt met een grote snake er op. De 1e etappe kon van start gaan. Vandaag zou een dag worden met mooi weer waarin verschillende onderlinge duels  plaatsvonden. Omdat het peloton uit meerdere renners bestond die Dick of Dirk heten, werd Dick die dag omgedoopt tot Gert (Jakobs) vanwege zijn kale kop en zijn praatjes. De andere Dirk wordt in de volksmond ook wel de doctor genoemd en die hadden we later die dag hard nodig. 

De etappe begon met een afdaling vanuit Oz naar Allemont en vervolgde haar weg richting Bourg D’Oisans, waarna halverwege werd afgebogen naar de voet van de Col D’ornon. Het peloton begon gezamenlijk aan de klim. Na enkele km’s ging KOM (king of the mountains) Marcel even polshoogte nemen, achter in het peloton bij de gele truidrager Leny. Dit moment werd door Stephan aangegrepen om de demarage in te zetten op de grote plaat. Marcel alias de snake kon de weggedemareerde Stephan niet meer achterhalen en zo werden de medailles als volgt verdeeld: Goud Stephan, Zilver Marcel en brons Robert-Jan. De rest kwam netjes binnen de tijdslimiet binnen.

Tijdens de middagpauze in Bourg D’Oisans werd er van alles aan gedaan om de fiets van de winnaar van de ochtend beklimming te saboteren. Met een grote balk van 2 meter werd de fiets bewerkt, maar dat terzijde. Jos onze nieuwe penningmeester moest nog even afrekenen, maar deed er alles aan om uit zijn functie te worden ontheven. ’s Morgensvroeg was hij namelijk ook al de pot kwijt.

De beklimming van de middag ging naar Col de la Berarde. Een beklimming van maar liefst 21 km met flinke stijgingspercentages.

Na 2 bochten was het peloton al uiteen gerukt en ontstonden er diverse groepjes:  1.Marcel en Stephan, 2. Dirk (de doctor) en Robert-Jan, 3. Jos, Dick alias Gert en Karin, 4. Nico, 5. Dirk en Leny.

Dirk moest als eerste afhaken vanwege oplopende hartslag en overige kwaaltjes. Helaas was de doctor in geen velden of wegen meer te bekennen. Leny moest de strijd 10 km onder de top staken en omkeren. Ook hier was de doctor niet binnen handbereik. Robert-Jan werd al snel door Jos, Gert en Karin ingerekend onder het mom van dat hij zogenaamd de bloemetjes aan het fotograferen was. De doctor zelf zat in de chasse patat tussen Marcel en Stephan, Jos, Gert en Karin. Dit werkte als een rooie lap op een stier voor laatst genoemde groep en Dirk zou weldra worden verslonden door deze groep, die hem aan zijn lot overlieten.

In de kopgroep had de ontketende Marcel, die nog wat had goed te maken van vanmorgen, op 15 km een gat geslagen. Hij eindigde uiteindelijk als eerste op de Col de la Berarde, daarna gevolgd door Stephan. Jos, Dick alias Gert en Karin volgde op 10 minuten en toen werd het stil. Net toen we weer wilde gaan afdalen, kwam Dirk de Doctor op 20 minuten binnen met vlak daarna Robert-jan en Nico.

In de afdaling terug naar Bourg D’Oisans eiste de rit zijn tol bij Stephan. De kramp schoot in zijn zwakke hamstrings. Ook nu was de doctor niet in de buurt. In Allemont stond de teller op 124 km met 1900 hm en vonden de renners het genoeg. De Sky-bus stond al klaar die de renners terug naar het dorp OZ bracht. Alleen wegkapitein Marcel (met als voorzorg) de doctor gingen nog even de beklimming vanuit Allemont naar OZ doen.

Aangekomen in OZ speelde geletruidrager Leny haar laatste troef uit. In de slot beklimming naar het chalet sprintte ze weg uit het peloton om voor de dagzege te gaan. Dat vrouwen geen kaart kunnen lezen wisten we al, dus nam ze de verkeerde afslag, waarna de rest van het peloton haar voor bleef.

 

1 reactie op “Col d’Ornon en Col La Berarde

  1. Zo,dat was een heel verhaal,was dat mijn man die een tweede naam kreeg, tenminste,dat vermoed ik,degene met de meeste praatjes,hij kan ook nooit es z’n mond houden,want als tie niks zegd is er iets aan de hand,reken daar maar op.het is wel heftig geweest,de eerste rit,,,,maarja,met zo’n gezellige en fanatieke groep is dat toch geen probleem,ik zat gisteravond nog te speuren of er al wat nieuws binnen was gekomen,dus niet,ik kwam vandaag thuis,net uit m’n werk,een kop koffie,met het nieuws van de groep,ben ik toch weer op de hoogte,voor jullie en speciaal mijn Dick,wens ik veel succes met het vervolg,liefs Mieke xxxx