Met z’n allen

Vanochtend bij het ontbijt stonden de koppies toch wat strakker dan de afgelopen dagen. Vooral de nieuwe renners in het peloton waren wat witjes rond de neus, en hadden moeite om het ontbijt weg te krijgen. Op advies van de ploegleider en de wegkapitein lukte het uiteindelijk toch om de nodige brandstof binnen te krijgen. De nieuwkomers werden voor de start nog van de nodige adviezen voorzien over het afdalen, en even later ging de hele ploeg op pad. Karin en Stephan waren alvast met de auto naar beneden om een plek te reserveren op de parkeerplaats. Terwijl de rest van het peloton met de warming-up bezig was, begonnen zich steeds meer donkere wolken samen te pakken boven Bourg d’Oissans. Terwijl we op de parkeerplaats ons stonden voor te bereiden voor de echte start, gingen de hemelsluizen open, en dook het hele peloton direct weer de auto’s in om te schuilen. Gelukkig duurde de bui niet zo lang, en met enige vertraging begonnen we dan toch aan de etappe. In een gesloten peloton reden we richting de voet van Alpe d’Huez.

Vlak voor de klim werden door de wegkapitein nog wat tips en trucs verteld, en ging iedereen op weg voor de 14km lange klim. Onze ploegleider Stephan had zich voorgenomen om er direct als een haas vandoor te gaan, en die hebben we tot op de top ook niet meer terug gezien. Onder begeleiding van ritmische muziek in zijn rechteroor kon hij een perfecte cadans aanhouden, en reed in een klein uurtje naar boven. Boven op de top aangekomen zag hij een podium staan waar net een huldiging zou gaan plaatsvinden. In de veronderstelling dat voor hem was, ging hij direct op de hoogste trede staan, waardoor de plaatselijke organisatie volledig in de war raakte. Na Stephan kwamen Jos en Karin boven. Daar de finishfoto geen uitsluitsel kon geven wie er nou voor lag, moesten zij de tweede plek delen. Zij gingen direct bij Stephan op het podium staan. Ook Robert-Jan en Dick van Beelen kwamen tegelijkertijd over de finish en deelden de derde plaats op het ereschavot. Er stonden dus plotseling 5 RCCT renners op het podium, waardoor de organisatie er helemaal niets meer van snapte. Nadat de medailles verdeeld waren kwam Dirk de dokter boven, die volgens eigen zeggen op z’n gemakje naar boven was gereden. Eigenlijk kwam Leny als vijfde boven, maar doordat ze de afslag naar de finish mistte, duurde het even voordat iedereen dat doorhad. Na Leny kwam Dirk Remmelzwaal binnen, die de hele klim met twee vingers in zijn neus gereden had. Wellicht had hij wat harder gereden als hij gewoon twee handen aan zijn stuur gehouden had. De eerste debutant die boven kwam was Gert-Jan, zodat hij direct de witte trui van het jongerenklassement voor zich opeiste. Jaap en Thierry hebben de hele klim bij elkaar gereden om elkaar mentaal te kunnen ondersteunen, en onze wegkapitein liet zich regelmatig afzakken om te kijken hoe het er achter in het peloton aan toe ging. Vlak voor bocht 3 zijn ze heel even gestopt, om gebruik te maken van de bevoorrading die de rest van het peloton in het heetst van de strijd voorbijgereden was, en na een korte pauze stapten ze weer op voor de laatste kilometers van deze zware klim. In bocht 1 stonden Jos en Stephan te wachten, en uiteindelijk was het voltallige peloton in 1 uur en 45 minuten boven. Met de hele groep zijn we doorgereden tot de “echte” finish, en zijn er door Nico en Natalja nog wat groepsfoto’s gemaakt. Iedereen had inmiddels flink trek, dus gingen we op zoek naar een restaurant. In plaats van pasta of pannenkoeken hebben we op verzoek van enkele renners biefstuk met patat gegeten, wat iedereen uitstekend smaakte. Na het eten werd er afscheid genomen van 3 renners. Nico, Dirk Remmelzwaal en Dick van Beelen zouden na de afdaling direct naar huis rijden. Nadat we ze uitgezwaaid hadden, stapten we weer op de fiets om richting de afdaling te rijden. Het afscheid was Karin allemaal een beetje te emotioneel geworden, zij reed met betraande ogen de verkeerde kant op, zodat we in de derde bocht van de afdaling maar even op haar gewacht hebben. Bij de afslag naar het dorpje Villard Reculas gingen Karin, Jos, Jaap, Thierry, Dirk en Dick door via de hoofdweg. Stephan, Dirk, Gert-Jan, Robert-Jan, Leny en Marcel sloegen hier rechtsaf om via een prachtig bergweggetje door te rijden naar een afdaling die vlak bij de stuwdam uitkomt.

Op deze weg zijn we nog even gestopt vanwege het uitzicht, en in de diepte zagen we de rest van de groep als ware kamikazes naar beneden rijden. Vanaf Villard Reculas zijn we via een prachtige afdaling richting de laatste klim naar Oz gereden. Na de borden patat van vanmiddag was min of meer besloten om gezamenlijk rustig aan omhoog te rijden, maar Robert-Jan kon zijn zenuwen niet in bedwang houden en ging voor de bergprijs. Hij kreeg 100 meter van Marcel en Stephan, en toen vonden zij het wel weer welletjes. Zij reden het gat dicht, gingen er op en er over, en hebben Robert-Jan niet meer teruggezien. Marcel legde er direct een hoog tempo op, en Stephan volgde enige tijd op 30 meter. Onze wegkapitein had echter nog een truc achter de hand. Aangezien hij deze klim al een keer gedaan had wist hij waar er na een haarspeldbocht een wat vlakker stukje zou komen. In de bocht was hij even uit het zicht van Stephan, en gaf hij op dat vlakke stuk vol gas. Toen Stephan de bocht uit kwam, lag hij niet meer 30 meter achter, maar was het gat plotseling 200 meter. Hij loopt zich nu nog af te vragen hoe dit toch mogelijk was. Uiteindelijk reed Marcel onbedreigd naar de zege op deze klim, met als kanttekening dat hij zich op de eerste klim van de dag had kunnen sparen. Robert-Jan was als derde boven, en heeft de hoop dat hij deze week nog een bergetappe kan winnen maar opgegeven. Leny, Dirk en Gert-Jan kwamen even later met z’n drieen boven. Vooral Gert-Jan, die vandaag zijn debuut maakte in het hooggebergte, glunderde van oor tot oor en heeft er de hele dag van genoten.De rest van de groep kwam met de auto boven. Karin en Natalja hebben beneden nog even de boodschappen gehaald.

Tijdens het fietsen hebben we het nog over het avondeten gehad, en we bedachten dat een varkenshaasje met boontjes en gebakken aardappels wel lekker zou zijn. Tot onze grote verrassing stond dit daadwerkelijk op het menu.Voor morgen zijn de vooruitzichten niet best, want er is grote kans op regen met onweer, en het wordt ook een stuk kouder. De tourorganisatie heeft besloten om de koninginnenrit uit het schema te schrappen, dus er zal wat geimproviseerd moeten worden. We zien het wel morgen.

1 reactie op “Met z’n allen

  1. Goedemorgen lieve collega’s Marcel en Robert-Jan.
    Namens ons(de collega’s die hier hard aan het werk zijn :))willen we jullie nog veel fietsplezier wensen.
    Enne Robert-Jan wanneer versla je Marcel nou eens?
    Lieve groetjes vanuit Alphen aan den Rijn.

    .