La Marmotte

Vanmorgen bij het wakker worden, was het al duidelijk, het goot van de regen en vooruitzichten voor de rest van de dag waren niet zo best, het zou blijven regenen. Dirk de Doctor en Natalja besloten in te pakken en richting huis te vertrekken na het ontbijt. Na hun te hebben uitgezwaaid, werd er door de rest een beetje gesopt, gepoetst, geknutseld en gerommeld aan de fietsen, toch hopende dat het weer zou opknappen. Helaas de buienradar bleef regen doorgeven. Rond 11 uur besloten we in de auto te stappen en in ieder geval de croix de fer op te rijden, al was het dan wel niet op de fiets. Dit was echt adembenemend, maar toch ook schrikbarend, een klim van 27 km, dat was genieten in de auto. Met diverse fotostops kwamen we uiteindelijk aan op de top. Daar regelde onze Franse Thierry een heerlijk bakkie koffie bij een aantrekkelijke grandmere, of ze nou een gebit in had is nog onduidelijk.

Daar opperde Karin het idee om ook door te rijden naar de Col de Telegraph en Col de Galibier, dus de karavaan vervolgde hun koninginnenrit.

Vlak voor aanvang van de Galibier (inmiddels was het 3 uur en zagen er velen groen en geel van alle haarspeldbochten die we inmiddels hadden gereden) werd er besloten om toch maar een hapje te eten, dit duurde nogal omdat de meningen over het interieur van de restaurants nogal verschilde, uiteindelijk kwamen we terecht in een snackbar, waar we een heerlijk broodje aten, waar de patat niet op het bord lag, maar ook in het broodje was verstopt.

Vervolgens werd de rit naar de top voortgezet, ondanks het wolkendek en de regen, was het een prachtige rit. Onderweg en op de top werden er nog wat dappere strijders aangemoedigd.

Zo dus ook onze Belgische Patriek, zeker al op leeftijd, en ons vroeg een foto van hem te maken op de top. Onze fotograaf Stephan nam ook nog wat prachtige foto’s van hem en vroeg hem zijn emailadres. Nou dit werd echt hilarisch, want hij verklaarde dat dit zijn gelijk zijn klasse aan zou geven. Heel onnozel spelde hij zijn emailadres p a t r i e k n e u k u r m a n s, het hele peloton lag dubbel op de top van de Galibier van het lachen. Lachend verklaarde hij, dat hij de Col de Galibier had genomen en twee uur geleden zijn vrouw, het hele peleton viel nu bijna van de top van het lachen.

Na deze hilarische act zijn we afgedaald weer richting Bourg d’Oissans. Daar hebben we gezellig met zijn allen nog een borrel genomen op deze ongelooflijk mooie Koninginnerit.

Morgen zijn de voorspellingen niet slecht, dus als het lukt gaan we toch de Col de Croix de Fer beklimmen op de fiets (Thierry wil toch graag weten of grandmere nou wel of geen gebit draagt).

 

1 reactie op “La Marmotte

  1. Nou luitjes, mijn mannetje is gelukkig weer thuis ,overvloedige verhalen,waar het hart van vol is,loopt de mond van over,hij heeft het geweldig naar de zin gehad,voor hem weer jammer genoeg voorbij,en de mensen die het nu gaan presteren wensen wij heel veel plezier,ook Karin speciaal,die het even moeilijk had met het vertrek van de groep,nog veel succes,en we zien je binnenkort wel weer in de shop,jammer van het natte weer,daar kunnen we nou eenmaal niks aan veranderen,hopelijk wordt het snel beter,want met een zonnetje erbij is het toch lekkerder,we houden de site bij,en verdere reactie zal volgen,ik wil zeggen,nog heel veel plezier met elkaar,dussss,zet hem op,liefs van ons Dick en Mieke !!!!