(Winter)sport

Gisteren schreven we nog dat de weersvoorspellingen voor vandaag goed zouden zijn, maar toen Leny constateerde dat de toppen van de bergen wit waren voelde de wegkapitein al nattigheid. Eerst dachten we nog, dat ze vergeten was haar slaapmuts af te zetten, maar de realiteit was toch anders. De regen kwam met bakken uit de hemel. Onze ploegleider Stephan (vroeger ook nog gestudeerd voor weerman) nam de situatie in zich op en kwam met de mededeling dat het na de middag mooi weer zou worden, maar wel erg koud. De geplande rit naar de Croix de Fer en de Glandon werd a la de minute opgewisseld voor de balkonroute (nee niet de balkon scene maar balkonroute).

Onze dappere meesterknecht Jos vertrouwde dit echter niet en ging er alleen op uit om alvast het eerste deel van de route te verkennen. In de tussentijd waren alle hemelsluizen opengezet en daalde de sneeuwgrens met de minuut. Gertjan, Jaap en Thierry hadden echter geen vertrouwen in de weersvoorspellingen van onze ploegleider en begonnen gelijk de auto in te laden, om er daarna nu het nog kon, zonder sneeuwkettingen de berg af te komen. Onderweg werd er nog even gestopt voor een eenzame fietser die met zijn handen vastgevroren zat aan zijn stuur en waarbij de ijspegels aan zijn neus hingen. Dit was onze dappere Jos, gevolgd door onze wegkapitein (in de auto welleswaar). Gertjan twijfelde geen moment en zette de blauwe zonnebril van Dick op zijn hoofd en wees met zijn vinger naar zijn voorhoofd richting Jos. Daarna stapte hij snel in en reden weg. Dat dit voor Jos extra inspiratie gaf om een snelle tijd neer te zetten in deze beklimming, wisten zij op dat moment nog niet.  Eenmaal bovengekomen stond de rest van het overgebleven peloton (in totaal 5 man van de 14) luid te applaudisseren en hadden onderhand een warme bak koffie voor hem ingeschonken en de sauna aangezet. Ondertussen stond ook Robert-jan al met een ronkende motor klaar om Jos van de fiets af te rukken, zijn fiets in de auto te pleuren en als een haas er van door te gaan. Ook deze had weinig op met de weersvoorspellingen van zijn ploegleider.

Ja en daar sta je dan als ploegleider en wegkapitein met nog 3 overgebleven knechten. Dit werd de kapitein teveel (die zelf ook er niet van houd om in de regen te fietsen) en gaf zijn bijrijder de opdracht om ook de koffers te gaan pakken. En zo geschiede dat even later Marcel en Leny het trainingskamp verlieten en ploegleider Stephan met Karin en Jos achterlieten in vertwijfeling. Deze laatste twee hadden echter wel vertrouwen in de weersvoorspellingen van de ploegleider echter moesten hulpeloos toekijken hoe de wegkapitein met de fietsen er vandoor ging.

Een leuke bijkomstigheid voor Jos was, dat hij hierdoor de dagzege in ontvangst kon nemen en hierdoor in het puntenklassement 1 punt meer heeft dan Dick Belen (alias Gert)

Het werd twee uur en Jos, Karin en Stephan daalden af richting Bourg d’Oisans om vervolgens Alpe D’Huez te gaan beklimmen. Dit keer echter zonder fiets maar met de auto. De zon straalde aan de hemel en diverse fietsers hadden nog even de moed verzameld om deze berg te gaan bedwingen. Zij hadden wel naar de weersvoorspellingen van onze ploegleider geluisterd.

Voor volgend jaar weet de ploegleider het al. We gaan met z’n allen op trainingskamp naar het zonnige Zuid-Spanje, met een airbus van KLM. Dan kan iedereen tenminste niet naar huis.

(De ploegleider had nog even geinformeerd wat het koste om de vlucht om te boeken naar vandaag, maar dit koste een slordige 750 euro pp).

Bijgaand de link van de foto’s: https://picasaweb.google.com/114254790470204993052/AlpeDHuez2012

1 reactie op “(Winter)sport

  1. De berg op en met ski’s afdalen was geen optie? Of met een waterfiets omhoog??

    Jammer van het weer en dat daardoor een deel van het programma de prullenbak in kon. Extra zuur voor Thierry, Gert Jan en Jaap.

    Voor volgend jaar dan ook maar een alternatief binnen programma opzetten…

    Goeie reis terug, en tot op de mtb.

    Groeten,
    Dirk M